Unuttum sanma sakın toprağını taşını
Coşkun akan derede tozlu yolda ben varım
Nasıl unuturum ki boranını kışını Duman tüten damlarda bacalarda ben varım
Kerpiç evler canlansa sıvaları dökülse
Geceleyin camların perdeleri sökülse
Ay geceye doğarken bulut önden çekilse
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta