Gönül bin yol aşıp, sona yanaştı
Hatta ondan öte, sonu da aştı
Gönlümün deryası, aşk ile taştı
Semâda ben varım, yeryüzünde ben !
Bütün karanlıkta, gece içinde
Şafak zamanında, bülbül dilinde
Âşık içindeyim, gönül ilinde
Gönülde ben varım, âşıklarda ben !
Akan bir gemiydim, sonunda durdum
Mânâ denizinden, kıyıya vurdum
Bir yanan ateştim, yanıp tutuştum
Mânâda ben varım, derinlerde ben !
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta