Ben tütün işlerim yazın,
yanımdayken deniz yüzemem,
var-yok denizle buranın arası,yarım saat..
Engin deniz bana açmıyor kollarını,
Yiyeceğim ekmek yeşil denizle..
hayır hayır sarı denizle daha doğrusu.
sarı deniz doyuruyor karnımı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir serzeniş ve tütüncülükle uğraşan köylülerin bence gerçek bir kesiti..Bir yanda yoksulluk..bir yanda yanıbaşınızda tanrının size vermiş olduğu lütuflardan olanaksızlıktan dolayı yaralanamama,uğruna taaa dünyanın öbür köşesinden eşsiz ve güzel tatil için gelinen..deniz...Ne denilebilirki..gerçek bir şiirdi..yaşanmışların inadına serzenişte bulunmuşsunuz Sevginaz hanım..bu candan ve içtenliğinize teşekkürler...
Kırmandaldan bir sarım almak isterdim. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta