Ben şimdi karnı acıkan ve annesinden mama isteyen bebek
Ben şimdi çocuklarla döğüşüp üstünü kirleten bir çocuk
Ben şimdi yaşamadığı sevgiyi sende bulan bir genç
Evet ve ben şimdi seni deli gibi seven divanebiriyim.
Sevgiyi sen ver bana, ağlarken gülmeyi sen öğret
Sen doyur beni, ben ki karnı acıkan çocuk gibi sevgine hasret
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta