Ağaçları severim
Yemiş yüklü dallarıyla
Ben severim de onlar anlamaz
Yine de kururlar bazen
Sevilen ölmemeli oysa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Belki de siz anlatmayı beceremediniz aşkınızı..
kutlarım.
Çiçekleri,böcekleri severim
Belki onlar da severler beni
Severlerde söyleyemezler korkudan
Korkular sarmıştır yüreklerini
Aynen senin gibi...
anlatılmaz bazen aşkın hiç bir yanı..kitlenir dilde yüreğin ateşi...suskunluk basar her yanı...kutlarım..
cenk aksal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta