Sokaktaki kimsesizlerin,
sarhoşların,
terk edilmiş kadınların arkadaşıydın, Çocuğuna baba değildin yalnızca...
Cebindeki parayı hiçbir yerde
tutunamayan serserilerle paylaşan mülksüz bir adamdın
Yabancıları sevmeyi bildin, evlat nasıl sevilir bilemedin...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta