Senin Gibiyim Şiiri - Nilüfer Velieceoğlu

SENİN GİBİYİM…

ben, senin gibiyim EY GECE,
kalabalık...
sen yıldızlarını ağdır bana,
ben bendeki ötekileri.
çöktükçe sen üstüme;
koyulaşır ancak benliğim,
anlam bulur belki tekliğim.

ben senin gibiyim EY GÖK,
ne fazla, ne eksik, benimkisi sadece teklik.
bazen bir kıvılcım, bazen bir damla,
bu kadarım, yalnız krallığımda.
dökülürken yıldızlar avuçlarıma,
ötekileri sen kendinde topla.
hafif sönük olanı sen bana sakla;
o yalnızca bende parlar.

ben senin gibiyim EY YILDIZ,
uzak...
buluşurken yıldızlarla gece gibi.
aradım bulamadım ruhumun ikizini.
gelin olup geceye, mest ederken,
mutlulukla öteki yıldızlar dans ederken,
sönük bir yıldız gibi ben yüreğine kayarken.

ben senin gibiyim EY GÜNEŞ,
tek ve sadece bir ateş...
erdemler doğurmakta bilgeliğim,
kutsal sonsuzluk arzulamakta hiçliğim.
yıldızlar saçarak çoğalırken bölünmüşlüğüm,
aklını karıştıracak öteki tekliğim.
gün doğmaktan usanmaz, bendeki öteki batıp çıkmaktan...

ben senin gibiyim EY DENİZ,
mavi özgürlüğüm...
ateşe susamışlıkla uzanmakta benliğim,
bendeki ötekilerin aynasıdır lekesizliğim.
yüreğimdekini saldım en derinime,
aldanıp gitti uçsuz bucaksız enginliğime,
belki arınır ve kutsar, yükselip gidişeme.
dans ederek dökülürken yıldızlar üstüme,
divane gibi düştüm Ayın süzülüp gidişine...

ben senin gibiyim EY RÜZGAR,
deli...
harlarken gülüşünle gelen ateşimi,
sürükler gazele dönmüş öteki bedenimi.
savurup götürürken delice gölgemi,
saçar büyütür, büyütür cennet bahçemi...

ben senin gibiyim EY TOPRAK,
gebe...
güneşe erişen toprak gibi doğurgan bu yürek,
ölüp ölüp dirildiklerini gömdü, doğdu kan çiçekleri
güneşin doğuşu, rüzgarın esişi,
yeniden büyütecek cennet, cennet bahçemi.
bende sever can kaybolmayı, güneş ve su gibi emilmeyi
doğurur kadınlığım şiirler yazan öteki adamları...

ben senin gibi olamadım Ey AY,
ne uzak ne yakın,
ne tam ne yarım.
dolunay olup kapatamadım geceyi,
hilal olup yakalayamadım yıldızı.
belki de ruhunun ikizini bulamamış,
senden kopmuş yalnız bir taş,
gerçekte olmuşum sadece bir taş...
ah ruhum, git ruhum… bırak sen de git..
vakti gelmeden tövbelerimin,
taşa dönerken var oluş sebebim.
ay gülümser asice, yükselirken ruhum,
bana kaldı soğuk mu soğuk mezar taşım,
vah benim yalnız, yalnız başım,
artık duyumsanmaz ruhum, görünmez ışıltım.
şimdi olsam da başımda mezar taşım,
akıyor gözümden seller yaşım.
ben senin gibi, senin gibi olamadım,
gelip gidişine, bir de gülüşüne hayranım.
ey AY, ey öteki yarım,

SEN DANS ET YAŞAMIN RUHUYLA GÜLÜMSE… O, BENİM..
O, BENİM…
O, BENİM…
BEN….
BEN...
NİLÜFER VELİECEOĞLU