Ben senin bir kısrağın yelesini andıran saçlarına
Ben senin asil kaşlarına, kıyıya vuran dalgaları andıran
Ben senin dantel kirpiklerine
Ben senin kum tanesi gözlerine, -gizli ormanların çiseleyen yağmurları-
O bir çift bakışa
Gündoğumu kadar renkli
Yakamoz kadar parıltılı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta