Ben senin en çokta acı çeken kalbini sevdim,
Bir başkasının bıraktığı kırıklardan acıyor olsa da,
En inandırıcı yanın, acılarındı...
Ben senin bebekler gibi gülen gözlerini,
Kaybetmekten korktuğun için susan sözlerini,
Ve candan güldüğünde, içinde kaybolmak istediğim,
Gamzelerini sevdim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta