Ben Seni Severken Şiiri - Sinan Bayram

Ben seni severken,
zaman düşünmeyi unuttu;
anlar, neden-sonuçtan
azat edildi.
Bir saat durdu içimde,
akıl sustu, kalp konuştu.

Ben seni severken,
kendimden eksilmedim—
aksine, ilk kez
tamamlanmanın ne olmadığını öğrendim.
Çünkü aşk,
bir boşluğu doldurmak değil,
boşlukla barışmaktır.

Varlık, tenine değince
bir fikir olmaktan çıktı;
dünya kanıt istemedi artık.
Sen vardın,
ve bu, yeterince felsefeydi.

Ben seni severken,
özgürlük korkutucu bir kelimeydi;
gitme ihtimali,
kalmanın değerini öğretti.
Sahip olmadım sana,
sana alan açtım.

Ve şimdi biliyorum:
Aşk,
bir sonuca varmak değil,
aynı soruda
yan yana durabilmektir.

Sinan Bayram