Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne çok sevmişsin...
"bir müminin Rabbine inanışı gibi..."
O'na varışı gibi!
Öptüğün o toprak bol olsun...
Allah'ın rahmeti de üstüne....
Nurlarda uyu inşallah.....
Sevmek ne güzel,dürüstçe,samimice...Tebrik ederim şaire,güzel şiir...Saygılarımla.
BEN SENİN BENİ SEVME İHTİMALİNİ SEVDİM, ÇÜNKÜ SEN YAŞAMA SEBEBİMDİN, BU GÖZLER SENSİZ GECEYE YUMMADI KENDİNİ SENSİZ ŞAFAĞA AÇMADI KUTLUYORUM ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR OKUDUM
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta