Ben Seni Kalbime Gömdüm

Gül Kabacaoğlu
167

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Ben Seni Kalbime Gömdüm

Ben seni kalbime gömdüm, koyamadım toprağa.
İnan senle her gün öldüm, döndüm kuru yaprağa.

Ne gecem var ne gündüzüm, senden gayri bir öksüzüm.
Böyle olsun istiyorsan, sözün üstüne yok ki sözüm.

Şimdi eller sarar seni, inan gönlüm yangın yeri.
Keşke görmez olsaydım, sönseydi de gözüm feri.

Hasret sarsa bağrımı, söz anlatmaz kahrımı.
Bilmem işe yarar mı, alıp gitsem bu canı.

Bazen dertleniyorum, nicesin bilmiyorum.
İyi halde ol diye Rabbim'den diliyorum.

Öyle zaman geliyor, bu can durma git diyor.
Bir an göreyim diye soğuklarda titriyor.

Ne hüner bu ne marüfet, sevdiğim için beni affet.
Kendimden geçtim lakin, senin acın felaket.

Gönlümü feth etmeye, bir gülüşün yeterdi.
Hele ki dostluğunla bütün dertler biterdi.

Şimdi kim bilir yarın bana neler getirir.
Tek bildiğim bu dünya, bana anca ah ettirir.

(09/02/2007)

Gül Kabacaoğlu
Kayıt Tarihi : 9.2.2007 03:38:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Gül Kabacaoğlu