ben seni hiç sevmedim
gece karası sonsuz gözlerini
ve bana bakarken gece gözlerinde parlayan yıldızları sevmedim
güneş kadar parlak tenini sevmedim
ve bana dokunurken alev alev yakan sıcaklığını
ben gökkuşağı kadar renkli sözlerini sevmedim
ve benimle konuşurken akan bin bir rengi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta