Ben seni çok sevdim şiir Şiiri - Leylaa ...

Ben Seni Çok Sevdim

Ben seni çok sevdim,
Kimsenin fark etmediği yerlerinden…
Suskunluğundan,
Gözlerinin ardında biriken yorgunluktan.
Adını anmadığım geceler oldu,
Ama kalbim seni hiç bırakmadı.
Bir ihtimal gibi değil,
Bir kader gibi taşıdım içimde seni.

Yanımda olmayışın
Eksiklik değil sadece,
Bir boşluktu;
Ne doldurabildim,
Ne alışabildim.
Herkes geçip gitti sandı,
Ben kaldım.
Hatıralarla değil,
Sana verip geri alamadığım duygularla.

Ve zaman geçti dediler,
Geçmedi…
Sadece ben sustum,
İçimdeki her şey senin adınla konuşurken.
Bir adım atsaydın
Belki her şey başka olurdu,
Ama sen durdun,
Ben beklemeyi öğrendim.
Kalbim senden sonra
Hiçbir yere ait hissetmedi kendini.
Ne bir gülüş ikna edebildi,
Ne de yeni bir yüz.

Ben seni çok sevdim,
Unutmak için değil
Dayanmak için.
Her sabah yeniden
Yokluğuna uyanmayı göze alacak kadar.
Bazen kendime kızdım,
“Bu kadar sevilir mi?” diye…
Ama insan
Sevdiği yerde eksilir,
Bunu geç öğrendim.

Giden sensin,
Ama yarım kalan ben oldum.
Her şey yerli yerinde gibi duruyor,
Bir tek kalbim eksik.
Ben seni çok sevdim,
Bir daha sevmemek pahasına.
İçimde sana ayırdığım yer
Kimseye dar gelmedi,
Çünkü kimse sen olmadı.

Adını anmadım bazen,
Unuttuğumdan değil.
Bazı sevgiler
Dile sığmaz,
Taşar insanın içine.
Ben seni çok sevdim…
Bunun bir karşılığı olmadı belki,
Ama bir ağırlığı oldu kalbimde.

Gitmek sana yakıştı,
Kalmak bana düştü.
Herkes yoluna devam etti,
Ben içimde seni taşıyarak yürüdüm.
Ben seni çok sevdim,
Ve bu
Hayatım boyunca
Değişmeyecek tek doğru olarak
İçimde kaldı.