"ben Seni Böyle Sevdim" Şiiri - Zeynep K ...

"BEN SENİ BÖYLE SEVDİM"
Geceyi omuzlarıma alıp yürüdüm,
Adın düştü cebimden,kimse görmedi
Kırık saatler taşıdım kalbimde,
Zaman bile seni beklemekten yoruldu

Bir susuş var içimde,gürültüden ağır,
Konuşsam dağılırdın belki hecelerimde,o yüzden sustum
En sadık cümle bazen hiç kurulmayan olur
Oysa sevmek
Bir ihtimalin arkasında nöbet tutmaktır

Gelmezsen de gitmemeyi göze almaktır,
Ben seni böyle sevdim,bir adım geri atmadan,
Şimdi duruyorum gecenin eşiğinde,
Ne vazgeçtim,ne de ısrar ediyorum hayattan.

Dünya "Olmaz.” derken bile,
Sadece kalbimi sana emanet ettim,
Almasan da,kaybolmasın diye.
Bir ihtimali diriltir gibi,
Yanımda olmasan da,ona ait kalabilmektir
Ben seni böyle sevdim,kimseden alkış beklemeden kendimden bile saklayarak

Bazen kendime kızıyorum,
"Bu kadarını hak etmedi" diyorum,
Ama kalp dinlemiyor aklı,
Kalp dediğin şey, yanlış adresleri bile ezberletiyor bazen

Zaman geçiyor diyorlar,
Geçiyor, evet
Ama içimden geçip gitmiyor
Her gün biraz daha yerleşiyorsun bana
Gitmeden kalan tek şey gibi
Sana kızdım sandın belki,

Oysa en çok kendime sustum
Bir insan birini severken,
Bu kadar yalnız kalmayı nasıl becerir,
Onu anlamaya çalıştım gecelerce

Gidişin kapı çarpması değildi,
Yavaşça kapanan bir umut gibiydi
Ses çıkmadı ama içimde bir şeyler,
Bir daha eskisi gibi açılmadı

Şimdi adın geçiyor içimden,
Ezber bozan bir dua gibi
Ne geri çağırıyorum seni
Ne de tamamen uğurluyorum
Sadece olduğun yerde kal
Kalbimi dağıtma diye susuyorum

Beni unutursan anlarım,
Herkes her şeyi taşıyamaz
Bil ki, ben seni unutmadım
Unutmayı kendime yakıştıramadım
Bu sevda kalbimde kendi kendine yaşamayı
Öğrenmiş bir ritim gibi atmaya devam edecek

14.01.2026