"ben Seni Böyle Sevdim" Şiiri - Zeynep K ...

"BEN SENİ BÖYLE SEVDİM"
Geceyi omuzlarıma alıp yürüdüm,
Adın düştü cebimden,kimse görmedi.
Kırık saatler taşıdım kalbimde,
Zaman bile seni beklemekten yoruldu.

Bir susuş var içimde,gürültüden ağır,
Konuşsam dağılırdın belki hecelerimde,o yüzden sustum.
En sadık cümle bazen hiç kurulmayan olur.
Oysa sevmek...
Bir ihtimalin arkasında nöbet tutmaktır.

Gelmezsen de gitmemeyi göze almaktır,
Ben seni böyle sevdim,bir adım geri atmadan,
Şimdi duruyorum gecenin eşiğinde,
Ne vazgeçtim,ne de ısrar ediyorum hayattan.

Dünya "Olmaz.” derken bile,
Sadece kalbimi sana emanet ettim,
Almasan da,kaybolmasın diye.
Bir ihtimali diriltir gibi,
Yanımda olmasan da,ona ait kalabilmektir
Ben seni böyle sevdim,kimseden alkış beklemeden kendimden bile saklayarak.

Bazen kendime kızıyorum,
"Bu kadarını hak etmedi" diyorum,
Ama kalp dinlemiyor aklı,
Kalp dediğin şey, yanlış adresleri bile ezberletiyor bazen.

Zaman geçiyor diyorlar,
Geçiyor, evet...
Ama içimden geçip gitmiyor
Her gün biraz daha yerleşiyorsun bana
Gitmeden kalan tek şey gibi.
Sana kızdım sandın belki,

Oysa en çok kendime sustum.
Bir insan birini severken,
Bu kadar yalnız kalmayı nasıl becerir,
Onu anlamaya çalıştım gecelerce.

Gidişin kapı çarpması değildi,
Yavaşça kapanan bir umut gibiydi.
Ses çıkmadı ama içimde bir şeyler,
Bir daha eskisi gibi açılmadı.

Şimdi adın geçiyor içimden,
Ezber bozan bir dua gibi
Ne geri çağırıyorum seni
Ne de tamamen uğurluyorum
Sadece olduğun yerde kal
Kalbimi dağıtma diye susuyorum.

Beni unutursan anlarım,
Herkes her şeyi taşıyamaz
Bil ki, ben seni unutmadım
Unutmayı kendime yakıştıramadım
Bu sevda kalbimde kendi kendine yaşamayı
Öğrenmiş bir ritim gibi atmaya devam edecek...

14.01.2026