Sevmekten önce ölmeyi öğreniyor
Bu dünyanın çocukları
Ben seni başka bir dünyada seveceğim
Kanlı gömleğini üzerinden çıkardığı gün
İnsan olmaktan uzak insanlık
Senden başlayacağım, yeniden
Sevmeye insanları...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




ŞİİRİNİZİ
BEĞENİYLE OKUDUM
Umarım yormaz beklemek. Kaleminiz yureginiz var olsun
Umarım yormaz beklemek. Kaleminiz yureginiz var olsun
Anlamlı bir şiir gönlüne sağlık saygılar
Teşekkürler
Ah, ah!
Yer yarılsaydı da, içine girsek diyeceğim ama...
O toprak bile almaz!
Saklayamaz ki, bu ayıbı...
Bu gözler, daha kaçını görmeye dayanacak böyle...
Hz. Ali Efendimizin de söylediği gibi, "bu iki gözden biri fazla bize!"
Bu dünya bağından daha kaç açmamış goncamızı toplayacağız...
Bir sevmeyi nerde ve ne zaman öğreneceğiz?
Medet Ya Kadr-i Daim!
Yetiş Ya Kadiri Mutlak!
Bu şiire, nicelerine diyemem, diyemem işte...
Sevgilerimi ve tebriklerimi bırakıyorum sevgili şaireme...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta