BEN SENİ ANILARDA SAKLADIM
Ben seni uykusuz gecelerin koynunda buldum,
Şafak soluğunda sessizce bekledim.
Ay karanlıkken yitirdiğim umutları,
Vakit çok geçken, yürek yorgunken,
Sana açtım tüm kapılarımı.
🍂🍂🍂
Ben seni harlı bir ateşin içinden çıkardım,
Gözyaşlarım söndürdü yürek yangını.
Acını kendi acımda tanıdım,
Yaran benimkiyle örtüştü sessizce,
Aynı yerden kanıyorduk, ayrı ayrı.
🍂🍂🍂
Ben seni engin denizlerde buldum,
Fırtınalar içinde liman oldum sana.
Alabora olmana ramak kala,
Kırdım gönül dümenimi, tuttum ellerini,
Ya birlikte çıkacaktık sevda kıyısına,
Ya batacaktık yalnızlık ummanında.
🍂🍂🍂
Ben seni karlı dağ zirvelerinde aradım,
Bir kar tanesi gibi serin ve kırılgandın.
Zemheriydi donmuş hayallerim,
Ama umutlarımı renksiz gökkuşağıyla süsledim,
Kartopu gibi büyüttüm yüreğimde sevgini,
Eriyip gitmesini düşünmeden.
🍂🍂🍂
Ben seni sessiz şehirlerde,
Çıkmaz sokaklarda kaybettim.
Hiç bitmeyecek girdaplarda aradım seni,
Kendi gölgemde yalnızlıkla konuştum,
Sen de kaybettin, ben de buldum.
🍂🍂🍂
Ben seni güneşin ilk ışığında gördüm,
Ama ellerim boş kaldı, tutamadım.
Rüzgâr saçlarını savurdu,
Yolum uzak, yollarımız ayrı,
Kimi zaman buluşmak düş,
Kimi zaman kayıp ve hüsran.
🍂🍂🍂
Ve ben seni her rüzgârda adını anarken,
Gönlümde zaman durdu, sesin yankılandı.
Sonsuza dek bir anı gibi sakladım,
Ben seni anılarda sakladım.
Hiç bitmeyecek miş gibi..
Ve sen; hiç gitmeyecek mişsin gibi.
Ve ben senin adını her rüzgârda anarken,
Gönlümdeki zaman durdu,
Sesin yankılandı.
Sonsuza dek bir anı gibi sakladım.
Hiç bitmeyecekmiş gibi,
Ve sen hiç gitmeyecekmişsin gibi.
✍️Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih: 18.06.2025 - Saat:18:30
Kayıt Tarihi : 11.3.2026 03:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!