Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Güzel bir şiir ancak önerilerim olacak1.inci kıtada ikinci mısrası Kimseye derdimi ben diyemedim,şu kelimesi alttaki mısradada kullanılmış fazla ve fuzulı geldı bana derdim yerıne derdimi kullansanız,ayrıca 3.cü kıtada kuzular meledi dereler coştu olarak değiştirseniz kuşlar uçtu olabılır tabıatta dereler coşar sular coşar ayrıca 4.cü kıtada .Madem sevmiyordun neden söylemedin olarak düzeltırsen veya niye söylemeddin diye ne söylemedin biraz argoca olmuş benim önerilerim bunlar tabiki şiiri yazan sensın en doğrusunuda sen bılıyorsun selam ve saygılarımla
selami
can dost emine özbakır hanımefendi şiirinizi okuyunca bir dörtlük döküldü yüreğime....
Sevdanı sel gibi akıttın deli gönlüme
Rüyada gibiyim bakın şu benim halime
Yılar boyu köle oldum cahil sevgime
Dizinde bir yatıpta yüzünü göremedim.
feyzullah evcil.
sevgiler saygılar sunuyorum.esenlikler içinde
türküler gibi güzel aydınlık yarınlarınızın olması
dileklerimle.
Aşk şiirlerine ben kalem oldum
Dizelerime ben hep seni koydum
Şiire ben güfte sen beste oldun
Son şarkı bizimdi dinleyemedim
Bu da benden bir dürtlük olsun,
Şiir harika olmuş, yüreğinize,ellerinize sağlık, harika yazmışsınız,tam puan, anlam ve akıcılık süper olmuş, sizi tüm kalbimle kutlarım.Sevgi ve Saygılar.- Berkay Kur.
Hanımefendi
Harika bir şiir. Bakır değil, altın plâket verilmeli 10
Ben seçemedim
Ben seçemedim
Öyle bir sevdayla yandı ki gönlüm
Kimseye derdim şu ben diyemedim.
Baharlar tükendi,yazlar geçti de,
Başımdan şu kışı defedemedim.
Beyhude bekledim mutlu günleri
Uğruna harcadım geçen dünleri
Yarınlar kısaldı, aylar geçti de
Bi seni içimden tüketemedim.
Ne bir vefa gördüm, ne huzur buldum
Sayende sevdanın kölesi oldum
Kuzular meledi, kuşlar coştu da
Son düşen gazele yetişemedim.
Alkışlar.
Gönül penceremden sevgi çiçekleri yolluyorum.
Kabul buyurunuz lütfen
Âlimoğlu
Madem bitecekti büyük sevgimiz
Boşamıydı onca hayallerimiz
Sevdim bilmedin, nede sevdinde
Yalanı gerçeği ben seçemedim…
BAZEN TERCİHLER ARASINDAN SEÇEMEMEYİ SEÇİYORUZ.HARİKA BİR ŞİİR OKYDUM.YÜREĞİNİZE KALEMİNİZE SAĞLIK.TEBRİKLERİMLE
Merhaba.
Hayatın bir sistemi vardır.Olması ve olmaması gerekenler.Bir çok şair arkadaşlarımız sevgi dolu yada kişisel felsefeleri ile yazdıklarında,bu hataya düşüyorlar.Sevgi dolu şiirlerde yaşanan yanlışları kabul etmekle bereber,kabul edemediğim bir insan karşı cinsteki insanı fark edemeden yada yalnış kanıya vararak sevebiliyor.Bu doğru ama,çok yanlış olan birşeyde var.Şiiri yazan şairde diyorki şiirinde,yoksun.seni çok özledim.beddualar, gibi örneklerle her olumsuzlukla zor durumda kalıyorlar.Ama sizin bu şiirinizdeki BEN SEÇEMEDİM,çok güzel ve iyi düşünülmüş bir şiir adıydı.Bunun için çok teşekkür ediyorum.Zekiceydi.Şiir zaten başlı başına keyifliydi.Sadece şurda bir hata var demiyorum.Kelime düşüklüğü.Parentez içinde belirtiyorum.Onun haricinde,sizi çok içtenliğimle Tebrik ederken,Başarılarınızın devamını diliyor ve güçlü şiirlerinizi bekliyorum.Sizi size emanet ediyorum.Allah sizi korusun.Sevgilerimle.
Madem sevmiyordun ne(DEN) söylemedin
Gönlümü alıp da geri vermedin
Umutlar dağıttın, sevgi sundun da
Avcuma bir parça geç(T)iremedim.
Öyle bir sevdayla yandı ki gönlüm
Kimseye derdim şu ben diyemedim.
Baharlar tükendi,yazlar geçti de,
Başımdan şu kışı defedemedim.
ÇOK GÜZEL HARİKA DİZELER, SİZİ KUTLUYORUM EMİNE HANIM. YÜREĞİNİZE SAĞLIK. ZEVKLE OKUDUĞUM ŞİİRLERDEN BİRİ OLDU ŞİİRİNİZ. BİLAL ESEN.
Seven yüreğinize sağlık.çok güzel bir şiir okudum benden 10 puan arkadaşım.
Duygusallık zirvede, ama ifade zayıf kalmış. bence tam bir türkü olacakmış, kafiyelere biraz dikkat etseydin keşke dost. mesela ilk dörtlük 2. dize kimseye derdimi söyleyemedim odaha güzel orurmazmıydı. mademki yazmışsın. tebrik ediyorum. saygılarıma.
Mısra oldu, ağıt oldu sözümüz,
Her sevene ağlar oldu gözümüz...
Yansam da kor gibi, gerçek sevgide,
Yalandan sevmeyi beceremedim...
************
GÜZEL ŞİİRİNİZDEN MÜLHEM...SAYGIMLA
Bu şiir ile ilgili 77 tane yorum bulunmakta