Cama vuran yağmur damlaları bir bir süzülüyor. Ben ise yılların yorgunluğunda kaybolup gidiyorum. Zamanın gelgitleri alıp götürüyor beni, ta uzaklara... Geçmişten bugüne, kim bilir kaçıncı kez kendimi sorguluyorum.
Var olmanın sevincini, bir gün çekip gidecek olmanın hüznünü; bu uğurda yaşanan acı günleri ve su gibi akıp geçen güzel zamanları sanki yeniden yudumluyorum.
Elvedaların bu kadar çok olduğu bir yerdesin, ey dünya! Biliyorsun, ben yine de sana mecburum.
Adnan DenizKayıt Tarihi : 29.04.2025 17:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!