Ben sana elveda derken sararmıştı yapraklar,
Güz düşmüştü kırlara,
Hava soğuktu ve kanıyordu halen bir yara!
Solmuştu bir çiçek ölüme benzer bir gülüşle,
Küsmüş gibiydi adeta hayata.
Bu sana yazdığım en uzun şiir olsun istemiştim;
Çünkü bir daha şiir yazmayacaktım sana.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta