Ben pes etmişken
Ben tam pes etmişken,
Yetiştin aslında sen birden yüreğime,
Tam da hayattan artık ne beklenebilirki derken
Geldin ve kalbime yerleştin.
Bildiğim, bilmediğim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Uzun soluklu şiirinizi kutluyorum,emeğinize sonsuz saygılarımla,teşekkürler sayın şair...
Yaşam kendini yenileyendir-yenilenmeyen eskimez ölür.Oldukça emek verilmiş örgüsü harika bir şiir- Dileğiniz dilediğiniz gibi olsun- kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta