Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel dizelere ve kalemine tebrikler
Çok teşekkür ederim,sağ olun.
İnsan doğmak ile insan olmak arasındaki ince çizginin gizemi olmuş dizeler. Yürekten kutluyorum. Nice paylaşımlara... Esenlikler içinde...
Çok teşekkür ederim Çetin Özdemir,yüreğinize sağlık:
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta