Ben onu hiç sevmedim ki
Yüreğimde bir yük gibi taşımadım
Gittiğim hiçbir yerde, aklımda dahi değildi
Ne gecemde, ne gündüzümde gölgesi bile yoktu.
Gökyüzüne baktığımda, o karanlık gecelerde
Doğan ayda onu hiç görmedim.
Sabahın güneşi onunla içimi aydınlatmadı
Yağan yağmurun damlalarında,
Üşürmü acaba diye hiç düşünmedim
Kokladığım çiçeklerde kokusunu aramadım.
Okuduğum hiçbir şiirde kendimi ona anlatmadım
Sevmeyen, belki de hiç sevmeyecek,
kalbini dillendirirken, söylediği her kelimeyi
Hançer hançer batırırken yüreğime
Hiç üzülmedim, ağlamadım, boynumu bükmedim
Hiç umutlanmadım, umudumda yoktu zaten.
Sevdasını önüme sersin diye hiç beklemedim
İş çıkışında defalarca bakmadım saatlere
Yaz demeden, kış demeden,
Kapılarda, camlarda yollarını gözlemedim
Yaralı yüreğime adını merhem diye sürmedim
Mesela, akşamları hüngür hüngür ağlamadım
Kafamı yastığa koyar koymaz hemen uyudum
Rüyamda görmedim onu,
Sabahları aklıma bile getirmedim
"Acaba şimdi ne yapıyor" diye sormadım kendime
Onsuz geçen hiçbir güne üzülmedim.
Özlem kopmadı içimden, hasret kokmadı burnuma
Canım çayır çayır yanmadı.
Sadece... evet, sadece içim öldü benim.
Bedenim değil, ama ruhum paramparça oldu
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 15:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!