Ben Onu Şiiri - Osman Bulut

Ne sözümde ne özümde yalan var
Kırk sene düşünüp durdum ben onu.
Yok kalbini açacak bir anahtar
Erişilmez kale gördüm ben onu.

İstemedim örselensin çiçeğim,
Mutluluğu, sevinciydi dileğim.
Kıyamazdım, el vermezdi yüreğim
Ne kızdırdım, ne de kırdım ben onu.

Kalpler ayrı telden çalmazdı sade,
Ayrı dünyalarda yaşardık bir de.
Bu sebepten bir insandan ziyade,
Hep melek yerine kordum ben onu.

Sevdaya yapıştım, her şeyden koptum
Sanırım bu huyu Mecnun'dan kaptım.
Olmazsa olmazlar listesi yaptım
Tâbi ilk sıraya girdim ben onu.

Azletse de her dem amirim odur
Binamda çimentom, demirim odur.
Her öğün ekmeğim, hamurum odur,
Sözümle yoğurdum kardım ben onu.

Onunla yeşerdi gönül vahası,
Gözümde kıymeti ateş pahası
Anasından babasından, dahası
Kendinden çok seven ferdim ben onu.

Her hali, her tavrı tek bana ayan,
Ama zorlamayın edemem beyan.
Bilirdim yok benden iyi tanıyan
Sadece kendime sordum ben onu.
21.06.2023