Damla damla yağıyor yüreğimin yağmurları,
Saçaklarından ruhuma işliyor ağır ağır,
Sensizliğin dili suskun,
Yaralı bir yavru misali acıtıyor yokluğun,
Sızlatıyor kalbimi...
Sen niyetine dağlıyorum yüreğimin kanayan yaralarını,
Bu acı bitsin diye haykırırcasına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta