Ben Ölüyorum Şiiri - Şair Ramazan Kınalı

Aniden bir ağrı girdi başımdan
Ambulans sesleri geldi ardından
Sedyeye aldılar tutup kolumdan
Götürmeyin boşa ben ölüyorum

Evimden çıkmıştım bu son ayrılık
Ateş tavan yaptı kırk beş sıcaklık
Hastane önünde üç beş tanıdık
Beklemeyin boşa ben ölüyorum

Anlatmak imkansız ne kadarda zor
Yoğun bakımdayım içimde bir kor
Göğsüme yaslandı yaşlı bir doktor
Yoklamayın boşa ben ölüyorum

Ömür bu kadarmış başka uzamaz
Ruh gitmek istiyor bedende durmaz
İbni Sina gelse çare bulamaz
Aramayın boşa ben ölüyorum

Nabız ölçer coştu aştı seviye
Azrail ensemde bu çaba niye
Fısıldar doktorlar duymayım diye
Saklamayın boşa ben ölüyorum

Belki de bu size son şiir yazım
İçimde büyüdü dinmiyor sızım
Kardeşlerim annem eşim ve kızım
Ağlamayın boşa ben ölüyorum