Ben olsam utanırdım!
Çocukluğumu kapı aralarındaki korkulara hapsetmeye
Gecenin bir yarısı ıssız bir kümeste oturuyor gibiyim,
Dipsiz bir uykuda herkes,
yahut cesetlere umut anlatıyorum.
Ben olsam utanırdım!
Gökyüzümün mavisini yüreğinizin rengine boyamaya
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta