Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gönül kabullenmeyince 'gül olsa, bülbül olsa, gül dalında yonca olsa' ne yazar? Bir selamı esirgemişse, çıkmamışsa pencerelere.. Dost olsa ne yazar?
Güzel bir çalışmaydı İsmail Recep Bey... Tebrik ederim... Selamlar, saygılar sunarım sayfanızdan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta