Ben olmadım mı? Şiiri - Bayram Ataç

Unutulmaz hatıram, her daim muradımsın
Kurulan düşlerimde, unutulmaz tadımsın
Kalbim Aşkına yanan, acı bir feryadımsın
Bir gül olup açtın da, kuş olup konmadım mı?

Gönlümde aşkın izi, yürekteki nişanındır
Bir sızı var içimde, hep çarpan figanındır
Zamanım dursa bile, aşkın bir fermanındır
Sen aşkınla yaktın da, ben kora dönmedim mi?

Yüreğim bir mezarlık, içinde sen yatarsın
Adını her andığımda, diken gibi batarsın
Aşk diye sunduğuna, nefret sözü katarsın
Kevser olup aktın da, ben içip kanmadım mı?

Bir gülüşün yeterdi, başka şey istemedim
Yaptıklarına rağmen, sana kin beslemedim
Sevmişim havasında, bencillik taslamadım
Aslı gibi sevdin de, ben sana yanmadım mı?

Sessizliğim feryadım, her nefeste çınlarsın
Benim gibi yanarsan, bak o zaman anlarsın
Bakışlarım âh olur, ta kalbimden dinlersin
Sen liman oldun da, ben gelip sinmedim mi?

Bir yanım seni arar, diğer yanımsa küser
Ayazdan beter içim, dilim sitemle susar
Zülüfün yağlı ilmek, beni kendinde asar
Şirin gibi oldun da, ben dağı yenmedim mi?

Kokladığım gülde, hep kokunu solurum
Baktığım aynalarda, tek yüzünü bulurum
Sana yalvarmaktan, kalmadı hiç gururum
Leyla gibi oldun da, ben çöle dönmedim mi?

Resmin duvarda asılı, bakar iken özlerim
Acımı herkes bilmez, yüreğimde gizlerim
Kan çanağından beter, solan ela gözlerim
Abu hayat oldun da, ben gelip banmadım mı?

Bayram Ataç derki, gönlümü bir dermedin
Yıkık kalan enkazı, dönüp de hiç görmedin
Yaktığın şu yüreğe, bir damla su vermedin
Sen Züleyha oldun da ben aşkı sunmadım mı?