Doğduk büyüdük geldik evlenme çağına
Allah yazdı girdik evlilik bağına
Baktık o tarafa bu tarafa fani dünya boşuna
Dünyasını değiştirenleri görüyoruz musalla taşında
Ölümü düşündükçe akıl kalmıyor başta
Bir lokma ekmek için koştuk o tarafa bu tarafa
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta