Yazamıyorum ki ,
beceremiyorum satırlara acıyı dökmeyi . Sıralayamiyorum kelimeleri
,bir kargaşa ıcınde , bir telaş kaygısı .
Ben dilimde sen dışında bisi göremiyorum.
Çığlık çığlığa kalan yüreğimi ,
vuramiyorum taş duvarlara .
Bir ısırık alamıyorum ekmekten .
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Okurken,ben canlandim göz önümde,kendimi gördüm sanki...:(
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta