Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Ben öleceğim ama öldüğüm gün bile seveceğim' diyecekmiş gibi gelmiş sonu. Ben öyle anladım. Acıyı bile taçlandırmış şiirin. Acıyı ve umutsuzluğu.
Tebrikler.......
Ama çok merak ediyorum gerçekten bir gün okur mu?
Çok acı dost çok acı yüreğin dert görmesin birazda sinir kokuyor bu şiir...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta