Dostlarımın bağında, eller gül idi,
Onlar yaprak açarken, solan ben oldum.
Kimleri yazdıysam, dostluk kitabıma,
Çizen onlar olunca, silen ben oldum.
Kıymet dediler verdim, kıyamet koptu,
Onlar Cehennem oldu, ateş ben oldum.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta