Gölgelerde yaşayan bi adamdım eskiden.
Sevmez,özlemez,görmez,düşünmezdim.
Kendimi güçlü sanar övünürdüm.
Acı çektikçe sertleştim,hissizleştim
Çok dayak yedim , çok alay edildim.
Bu yüzdendi kimsesiz gölgelerle sevişmem.
Gölgeler kadar sessiz,umursamaz ve hiçtim
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta