Ağır geliyor yokluğun yâr..
Tutamıyorum artık sabrın ipini..
Ha koptu ha kopacak..
Bir sen-i ben oluyorum her yere düşüşümde..
Geceler tutsak..
......Kırılmış ömrümün ayakları..
Hem yetim kaldı, hem öksüz bu aşkın adı..
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Ben öldüm
Ağır geliyor yokluğun yâr..
Tutamıyorum artık sabrın ipini..
Ha koptu ha kopacak..
Bir sen-i ben oluyorum her yere düşüşümde..
Geceler tutsak..
......Kırılmış ömrümün ayakları..
Hem yetim kaldı, hem öksüz bu aşkın adı..
Sızlıyor bak işte...
Sözde kabuk bağlamış yaram..
Soğuk duvarlar çöküyor üstüme..
Sen- sessiz-ben-öldüm...
Meral Kartal
Güzel bir anlatım.
Beğeni ile okudum.
listeme aldım.
Tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta