Bazen ıssız ve uzak bir köyde,
Bazen bir kasabada, bazen şehirde,
Çocuklarım için olurum her yerde,
Ben, öğretmenim.
Yolumuz aydınlıksa, ışığı benim,
Uygarlık kapısının, eşiği benim,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




"AKLIN NURU/IŞIĞI DÜNYEVİ İLİMLERDİR. VİCDANIN ZİYASI/IŞIĞI İSE, DİNİ İLİMLERDİR. BU İKİSİNİN MECZEDİLMESİYLE HAKİKAT ORTAYA ÇIKAR VE TALEBENİN/ÖĞRENCİNİN HİMMETİ İKİ KANATLI BİR KUŞ GİBİ PERVAZ EDER (AÇILIP UÇAR). EĞER BUNLARI BİRBİRİNDEN AYIRIRSANIZ, BİRİNCİSİNDEN HİLE VE ŞÜPHE, İKİNCİSİNDEN İSE TAASSUP TEVELLÜD EDER( DOĞAR)." -Kelam-ı Kibar-
Ne mutlu, İnsanlığa her iki ilimde de muallimlik ve üstadlık yapan Muhammed(a.s)'ın nurlu izinden giderek, talebelerine dünya ve ahiret hayatının olmazsa olmazlarını ders veren muhterem muallim ve muallimelere.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta