Ben o evde büyüdüm.
Her duvarına bir sessizlik sinmiş,
Her köşesi bir şeyi saklamıştı.
Annemin gülmediği bir fotoğrafla başladı hayatım,
Babamın “birazdan geleceğim” deyip
Hiç gelmediği kapı eşiğinde…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ah benim yüreği güzelim yüreği yaralım, dizeler muhteşem bir insanın acılarından kendini var edişinin izlerini taşıyan çocukluğunun tanığıydı.bayıldım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta