Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Haklı sorgusunu,doğru bir soruyla somutlayan şık bir şiir...Kutluyorum sayın şair,saygılarımla...
Ne güzel, evet çok çok güzel. Ben insanım feryatları fışkırmış şiirinizin başından sonuna kadar. Selam o coşkulu yüreğe.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta