Ben Nereye Baksam Şiiri - Turgay Kurtuluş

Toprağında yankılanan
kayıp bir nefes gibiyim.
Dalların göğe bıraktığı
uzun bir sırrın içindeyim.

Bilmeden yeşilliğine
düşmüş bir damla oldum;
köklerinde saklı ışık
adımı sessizce bildi.

Rüzgâr senden bir iz taşır,
yağmur sende başlar;
her damla
beni yeniden
sana doğru taşır.

Uzak sandığım yollar
aynı yerde kıvrılır;
yeryüzü neye susarsa
yüreğimde dile gelir.

Şimdi biliyorum
dünya dediğim şey
bir yön meselesi.
Ben nereye baksam
orası sensin.

Turgay Kurtuluş