hayat dedikleri güzel bir manzaraydı, oturmuş inceden inceye seyrediyordum.
acılarını tattıkça, tokatını yedikçe biraz daha büyüyordum.
büyüdükçe yeni kışlar aşıyor, yeni baharlar keşfediyordum.
ayazlar çatlatırken ellerimi, taze cemreler üşürken gözlerimde, kırağı yağmalarken içimdeki sevgiyi,
ben delice ağlardım, bu yaşadıklarımı aşk sanırdım.
yaşadıklarımı ;
ben hep yazardım,
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta