hayat dedikleri güzel bir manzaraydı, oturmuş inceden inceye seyrediyordum.
acılarını tattıkça, tokatını yedikçe biraz daha büyüyordum.
büyüdükçe yeni kışlar aşıyor, yeni baharlar keşfediyordum.
ayazlar çatlatırken ellerimi, taze cemreler üşürken gözlerimde, kırağı yağmalarken içimdeki sevgiyi,
ben delice ağlardım, bu yaşadıklarımı aşk sanırdım.
yaşadıklarımı ;
ben hep yazardım,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta