Ben Ne Kadınlar Tanıdım Şiiri - Ali Sözer 2

Ben ne kadınlar tanıdım; dertliydi, kederliydİ
Derdini sordunuz mu; sanki bir aslan kesilirdi,
Ben ne kadınlar tanıdım, şaireydi, eğitimliydi
Konuşunca anlardım, içi fitneler dolu biriydi.

Ben ne kadınlar tanıdım, sultanım diyen biriydi
Naz eder; sanırsın hep gülerdi, pabuç gibi dilliydi
Ben ne kadınlar tanıdım, gözleri ah cebimdeydi
Kendini akıllı sanan, ciğeri beş para etmez biriydi.

Ben ne kadınlar tanıdım, içine kapanık, kederli biriydi
Yardımcı olmaya kalktın mı; yüzsüz, aşiftenin tekiydi
Ben ne kadınlar tanıdım, şımarıktı, şizofrenin biriydi
Muhabbete başladın mı; kendini bi bok sanan biriydi.

Ben ne kadınlar tanıdım, sanki melek gibi biriydi
Melek olmayacağı gibi; cehennemin ta kendisiydi
Ben ne kadınlar tanıdım, davul; tef çalmasını bilirdi
İnsan olamayan dansöz gibi,kıvırtan zillinin tekiydi.

Ben ne kadınlar tanıdım, ölmek isteyen biriydi
Yardım elini uzatsan; kudurmuş köpek gibiydi
Ben ne kadınlar tanıdım, akrebi seven biriydi
Akrebin iğnesini tatmayan aptalın kendisiydi.

Ben ne kadınlar tanıdım, alay edip kaçmayı bilirdi
Şairden kaçamazsın; bu dizeler tarihe ibret geçti
Ben ne kadınlar tanıdım, insanı hakir gören biriydi
Sözlerim kapak olsun; sonunda benden iğneyi yedi.

Ben ne kadınlar tanıdım, evde kalmış kart biriydi
Yalnızlıktan kafayı yemiş; inanın manyak biriydi
Ben ne kadınlar tanıdım, vatan; bayrak bilmezdi
O,bir güzel dersi hak etti; kıçına tekmeyi yedi.

Ben ne kadınlar tanıdım, hanımefendiler gibidir
Kalbi ruhu güzel olanlara bu şiir; onlara değil
Ben ne kadınlar tanıdım, pisikolojisi bozuk biridir
Bu eseri okuyunca zaten; ’o kendisini iyi bilir...

Ali Sözer
25/12/2015