Sessiz sedasız bir hayatım vardı
Gök gürültülerini ben mi yarattım
El değmemişti tertemizdi gençliğim
Hayallerimi ben mi kana buladım
Güneş doğardı her sabah penceremden
Işıksız olsa da gecem
Ümit diye bir şey vardı halbuki
Siyahla beyazı ben mi yarattım
Yol geçen hanına döndü ömrüm
Her geçende bir gün daha öldüm
Yarin kapısından kaç kez döndüm
İmkansızlıkları ben mi yarattım
Ne kaldı gözlerin ne de senden bir anım
Bir inme gibi indi çöktü sol yanım
Harabe sokakların çilekeş tek adamıyım
Karanlık sokakları ben mi yarattım
Ne gelirse Haktan eyvallah baş üstüne
Ne huzur kaldı ne bir taş taş üstüne
Bin yıllık tarihi gömdük bir gecede
Şehirleri yıkan depremi ben mi yarattım
Kayıt Tarihi : 18.12.2023 01:38:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!