Ben küçükken gülerdim her şeye.
Top oynarken hep kıyıda köşede,
düşünmezdim hiçbir şeyi.
Kalbin sadece kan pompaladığını sanırdım.
Büyüyünce anladım sadece öyle olmadığını...
Acı çekmeyede yarıyormuş kalp,
çok çabuk kırılıyormuş anladım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta