Sokaklar tenadır sessizmi sessiz.
Görenler zanneder beni kimsesiz.
Bir ömür geçiyor dertli neşesiz.
Hergün yıkıldım ben kimsesiz.
Yüzüm solmuş, bedenim çökmüş.
İki gözüme sel gibi yaşlar çökmüş.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Değerli Şair Savaş Güleş, şiirinizde kimsesiz olmanın verdiği ızdırabı güzel bir şekilde dile getirmektesiniz. Maalesef kimsesizlik çok zordur. Allah (c.c.) insanı kimsesiz koymasın. Sizleri tebrik ederim. Başarılar dilerim. Şevki Çobanoğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta