Sokaklar tenadır sessizmi sessiz.
Görenler zanneder beni kimsesiz.
Bir ömür geçiyor dertli neşesiz.
Hergün yıkıldım ben kimsesiz.
Yüzüm solmuş, bedenim çökmüş.
İki gözüme sel gibi yaşlar çökmüş.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Değerli Şair Savaş Güleş, şiirinizde kimsesiz olmanın verdiği ızdırabı güzel bir şekilde dile getirmektesiniz. Maalesef kimsesizlik çok zordur. Allah (c.c.) insanı kimsesiz koymasın. Sizleri tebrik ederim. Başarılar dilerim. Şevki Çobanoğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta