Bugünlerde, duygularım karmakarışık.
Buna ne ben, ne de aklım alışık.
Ruhum bana asi, bedenim de ruhuma tabi.
Bense, boş ver be abi…
Hayat denen bu labirentte
Kendimi arıyorum, elbette.
Her geçen an kendimden uzaklaşıyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta