Tutamıyorum kendimi!
Dallarının ucunda açmış çiçeğin
Yapraklarının yere düşmesi gibi hani.
Hanidir tutunamıyorum,
Karda yürüyüpte kaybolan ayak izlerini
Bırakıpta...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Ben de kendimi tutamıyorum çok azdım
Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta