Hüznün uyanıp yüreğime sığındığı
Yorgun bir Eylül sabahı yine
Ey yüreğinde sonbaharı gizleyenim
Her şey değişti senden sonra
Herkes bambaşka biri oldu sanki
Bir tek yokluğun değişmedi
Bir de rüzgarlı saçlarımdaki sahipsizliğim
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta