geleceği görememe,kestirememe endişesi,çevremde ki insanların mu'tad hayatının
dışına çıkma arzusu,en mutlu anlarım olankitaplarımla geçirdiğim zamanları kaybetme
korkusu ile müthiş bir buhran yaşadım çocuk halimle...
yaşadığım her günün olanca ağırlığıyla üstüme çöktüğünü hissediyor,gün doğunca 'nasıl akşam edeceğim' diye,gece olunca da ' bir gün daha bitti ' diye ağlıyordum...
sen ise hala yoktun...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta