dışım olgunluğun çizdiği bir resimken içim bir çocuk kadar zavallı
aynı bedende iki yabancı suret dünyamdaki yerin...
kalleşliğin son dönümüne ektiğim riyakarlığı ise aşkla zehrediyorum...
en masum günahdım bir cenin gibi sevgiye muhtac doğan.
ben kadın...
töre cinayetlerinin kurbanı namusun edebi mahkumu-
süngüyü yemiş insan yanların utanıyor erkekliğin ayıbında...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta